ي انتخابي حاوي مواد رنگي وباکتريواستاتيک است استفاده مي کنند.اين محيط ها مانع رشد برخي از ميکروب ها مي شوند. .( فريزير ،2004)
اشريشيا کلي يکي از بهترين مدل موجوداتي است که منابع سويه هاي آن کليدي در راه پيشرفت ژنتيک ، زيست شناسي مولکولي، فيزيولوژي و بيوشيمي بوده است(Tenaillonو همکاران،2010).
دربين گياهان وحشي اندازه کل جمعيت 1020 تخمين زده شده است که ويژگي جالب اين است که بطور گسترده در روده مهره داران و همچيز خواران مي تواند به وسيله بيماري هاي خارج روده ايي و روده ايي ميتوان به کشته شدن بيش از دو ميليون انسان در سال بشود(Kosek و همکاران،2003). اين باکتري کانديداي مناسبي جهت برسي ارتباط بين عوامل بيماريزايي و غير بيماريزا و يا بطور گسترده تر چگونگي وابستگي بين باکتري و ميزبانش و هچنين ارتبط بين عوامل کامنسال، پاتوژنز و فرصت طلب را پي برد( پيکارد و همکاران،2010). اشريشيا در فلور ميکروبي روده، که متشکل است از بيش از 500 گونه از باکتري ها مي باشد که مجموعه 1011- 1010 در هر گرم از محتواي روده بزرگ يافت مي شود. که باکتري غالب در دستگاه گوارش مي باشد (Russo و همکاران،2003) . اشريشياکلي مي تواند در آب و رسوبات انتقال يابد به خاطر همين است بعنوان شاخص مدفوعي نيز استفاده مي شود و تخمين زده شده که نيمي از جمعيت اشريشيا در محيط هاي ثانويه قرار دارند ( گابريل و همکاران،2000).
برخي از مطالعات اخير نقش محيط ها را برسي کرده و چگونگي حمايت آن ها را از بعضي از سويه هاي خاص را نشان داده است که وابسته به دسترس بودن مواد مغذي و دما مي باشد ( پاور ،2005).
3-3-1: چگونگي شيوع باکتري در ميزبان:
ميزبان هاي اشريشيا کلي داراي مشخصات متفاوتي از نظر اندازه ،مرفولوژي روده، رژيم غذايي و فلور ميکروبي مي باشند ( گوردن و همکاران، 2007). اين ويژگي ها مي تواند تاثير قابل تو جهي بر روي ميزان شيوع و غلظت اشريشياکلي از 0 تا 100 درصد و بيش از 6 سويه بزرگ آن به ترتيب در ميان گونه هاي مختلف ميزبان داشته باشد( ميتسوکا، 1972). وجود اين باکتري در انسان، پستانداران وحشي، پرندگان و خزندگان به ترتيب 90 ?، 56?،23?، و10 درصد گزارش شده است (Penders و همکاران، 2006).غلظت اشريشيا کلي در هر گرم مدفوع انسان از 107 تا 109 کلوني متفاوت و در حيوانات اهلي از 104 تا 105 واحد کلوني تشکيل مي دهد(سلنا و همکاران،1957). در دستگاه گوارش سويه هاي کامنسال بيشتر در روده بزرگ بخصوص روده کور قرار دارند (پولسن و همکاران،1994). در روده کودکان مقدار بيشتري وجود دارند حدود 108 کلوني در حالي که در افراد مسن تر اين مقدار کمتر مي باشد (بريت لي، 1957).
4-3-1:سا ختار ژنتيک باکتري اشريشيا کلي:
ساختار ژنتيک تا حد زيادي توازن بين جهش و موتاسيون تعريف شده است به اين ترتيب که تغيير از يک ساختار کلني هنگامي که نوترکيبي کم است به ساختاري پنماتيک که مقدار نوترکيب بالا مي باشد ( اسميت و همکاران, 20). محققان يک مجموع مرجع از اشريشيا ( ECOR) که در سال 1984 که ابزاري مناسب براي پي بردن به ساختار ژنتيک اشريشياکلي کامنسال بود تهيه کردند (Ochman و همکاران، 1984). تجزيه و تحليل ژنوم 20 گونه متفاوت اشريشياکلي نشان داده که متوسط ژنوم اشريشيا شامل 4721 ژن مي باشد اما تنها 2000 ژن همولگ وجود دارد که در تمام سويه ها حفاظت شده و به وسيله ژنوم هسته پوشيده شده است(Touchon وهمکاران،2009). چهار روش اصلي براي مطالعه ژنتيک اشريشياکلي وجود دارد که عبارتند از:
1- سروتايپينگ: اين روش در سال 1940 به وسيله کافمن گسترش يافت. که براساس ترکيباتي از سه آنتي ژن (O,K.H) که بترتيب با تعداد173؛80، 56 توصيف شده است(Clermont وهمکاران،2007)
2- الکتروفوز: در سال 1980 اين روش بکار گرفته شد.
3- ريبوتايپينگ
4- مولتي پکس PCR:با توجه به اين روش اشريشيا به چهار گروه اصلي تقسيم مي شود واستفاده از اين روش در سال 2000 به علت سادگي و سرعتش گسترش يافت.اين روش بر اساس 2 ژن chuA و yjaA و قطعه DNA با دقت 80 تا 85 درصد انجام مي شود(Gordon و همکاران،2008).
5-3-1: تاثير محيط کشت بر پرگنه هاي اشريشياکلي:
پرگنه هاي اشريشيا بر روي محيط کشت آن ها منظره مشخصي دارد مثلا پرگنه اين ميکروب در محيطEMB داراي رنگ سبز متاليک در محيط کشت مک کانگي قرمزرنگ مي باشد( جيمز،1927)
6-3-1: خواص آنتي ژني:
در ساختمان آنتي ژن باکتري اين خانواده بيش از 150 نوع آنتي ژن سوماتيکO و 100 نوع آنتي ژن کپسوليK و بيش از 50 نوع آنتي ژن فلاژلار H وجود دارد که نشانه پيچيدگي ساختمان آن ها مي باشد (جاوتز، 1376) و به ويژه در مورد بيماريزا هاي روده اي جنس هاي سالمونلا و شيگلا صادق است (جا کليک و همکاران، 2003).
1-6-3-1:آنتي ژن هاي سوماتيک:
آنتي ژن هاي سوماتيک مربوط به شاخه هاي جانبي ساختمان ليپويلي ساکاريد هستند. به اين آنتي ژن هاي سوماتيک، آنتي ژن هاي O نيز گفته مي شود (رحيمي، 1386). آنتي ژن O همان اندوتوکسين باکتري هاي گرم منفي است (همتي، 1370). هر مولکولي ليپويليساکاريد به لحاظ داشتن خاصيت سمي، در حدت جرم اهميت دارد و علاوه بر اين پايداري جرم را در ميزبان افزايش مي دهد و آن ها را در مقابل قدرت کشندگي سيستم ايمني بدن جاندار محافظت مي نمايد (جا کليک و همکاران، 2003).
آنتي بادي هاي مربوط به آنتي ژن هاي O، به طور کلي ايمنوگلوبولينM بوده و منجر به آگلوتيناسيون به صورت توده هاي گرانولر مي شود (جاوتس ، 1376). اخيرا با هيپرايمونيزه کردن اسب توانسته اند آنتي LPS را تهيه نمايند. اين سرم قادر است روي اندوتوکسين هاي سالمونلا تيفيموريوم، سالمونلا تيفي، شيگلاها، کليسيلاها، آنتروباککترها، اشرشياکلي، پرويدانسيا و پودوموناس تاثير نمايد (همتي، 1370).

2-6-3-1:آنتي ژن هاي فلاژلي:
آنتي ژن هاي فلاژلي به نام آنتي ژن هاي H ساخته مي شوند (رحيمي، 1386). اين آنتي ژن ها در تمام باکتري هاي متحرک و فلاژل دار وجود دارند، خواه در فاز S باشند خواه در فاز R. آنتي ژن هاي Hازجنس مواد پروتئيني به نام فلاژلين (نظير ميوزين در عضلات) مي باشند. به همين جهت نسبت به حرارت مقام نبوده و در حرارت 100 درجه سانتي گراد به مدت 2 ساعت از بين مي روند. همچنين الکل، اسيدفتيک و آنزيم پروتنوليتيک برآن ها تاثير مي نمايند ولي نسبت به فرمل 5/0 درصد مقاوم مي باشند (همتي، 1370). مثل آنتي ژن هاي کپسولي، آنتي ژن هاي H اختصاصي نيز در بيماريزايي نقش دارند (جاوتس ، 1376).
تعيين کردن تيپ سرولوژيک آنتي ژن هاي فلاژني، پايه اي براي شناسايي تيپ در آنتي ژن هاي سالمونلا است (جا کليک و همکاران 2003). آنتي ژن هاي مربوط به آنتي ژن هاي H عمدتا ايمنوگلوبولين هاي G مي باشند. (جاوتس ، 1376).
3-6-3-1:آنتي ژن هاي کپسول:
پلي ساکاريد هاي کپسولي تحت عنوان آنتي ژن K شناخته مي شوند. در اشريشياکلي برخي از اين آنتي ژن هاي کپسولي از جنس پروتئين هستند مثال چنين آنتي ژن هايي، فيمبريهK و K و آنتي ژن هاي فاکتور هاي کلونيزان مي باشند که از سوتين هاي بيماري زاي انساني جدا شده اند (رحيمي، 1386؛ جا کليک و همکاران، 2003). اين آنتي ژن ها نسبت به حرارت حساس بوده و ممکن است در شناسايي آنتي ژن o اشکال ايجاد نمايند و مانع آگلوتيناسيون آنتي ژن O شوند (موري، 1371؛ همتي، 1371) زيرا در برخي گونه هاي آنتروباکترياسه در خارج آنتي ژن O قرار دارند. در اين حالت براي از ميان برداشتن آنتي ژن O اختصاصي هستند نسبت به ساير باکتري هاي اين خانواده از ويرولانس بيشتري برخودارند (نظير اشرشياکليK1 و منتژيت نوزادان) (جاوتس ، 1376؛ موري، 1371).
7-3-1:فاکتور هاي بيماريزاي :
مهمترين فاكتورهاي بيماريزاي اشريشيا كلي كه در ايجاد بيماري هاي مختلف دخيل هستند عبارتند از فاكتور چسبندگي و اگزوتوكسينه
1-فاکتور چسبندگي Adhesins : ارگانيسم قادر است به مجراي گوارش و يا دستگاه ادراري چسبيده بطوريكه حركات روده و يا ادرار قادر به جابجا كردن و يا شستشوي آن نخواهد بود . انواع اختصاصي پيلي در سويه هاي متفاوت ديده شده است كه عبارتند از پيلي تايپ يک و دو CFA/ II, CFA/ I)) که در اشريشيا كلي انتروتوكسيژنيك وجود دارند. Bfp يا Bundle- Forming Pilli)) P pili و adhesins afimmbrial ويا AFAIII و AFAI .
2-اگزوتوكسينها: اين گونه انواع متعددي از توكسين را ايجاد ميكند انتروتوكسوژنيك اشريشيا كلي دونوع سم مقاوم به حرارت و حساس به حرارت ايجاد مينمايد.
3-شيگاتوکسين: سويه هاي اشريشياکلي O157:H7 توليد توکسين هاي مشابه توکسين شيگلا ديسانتري مي کنند.اين سموم که عموما روي پلاسميد ها وترانسپوزونها رمز گذاري شده و به وسيله باکتريوفاژها حمل مي گردند بدليل تاثيرات بارز بر سلول هاي VEROبعنوان وروسايتوتوکسين هانيز معرفي مي شوند( فارتاميکو و همکاران,2008). سموم پلي پپتيدي شيگا متشکل از دو سم Stx1 وStx2 بوده که بترتيب بوسيله ژن هاي stx1 و stx2 در جزاير بيماريزايي ژنوم باکتريايي رمز گذاري شده و عامل ايجاد عوارض خطرناکي از قبيل کوليت هموراژيت، سندرم سپتي سمي، منژيت در افراد مبتلا مي باشند( مورا و همکاران،2007). در اکثر کشورها گاو ها بعنوان مخزن اصلي بيماري هستند.
4-وروتوکسين ها: يکي از انواع اشريشيا کلي ها مولد وروتوکسين يا VTEC نيز شناخته مي شوند، توانايي توليد فاکتور هاي چسبندگي و شيگا توکسين را دارند، که توسط ژن هاي eaeA ، hlyA، stx1 وstx2 کد مي شوند (Rey و همکاران، 2003).
8-3-1:سوش هاي بيماري زا اشريشياکلي:
1-اشريشيا كلي هاي اسهال زا
2-اشريشيا كلي هاي پاتوژن مجاري ادراري
3-مننژيت و سپتي سمي
براساس پژوهش هاي زيادي که انجام شده عوامل بيماريزا با توجه به ميزباني انساني و ژن هاي مختلف وخواص کلينکي مختلف به هشت گروه تقسيم مي شود که اينجا شش تا آن مورد برسي قرار گرفته است.
1-8-3-1:انتروهموراژيک اشريشياکلي (EHEC ):
E.coli O157:H. 7 مهم ترين سروتيپ سويه هاي انتروهموراژيك اشريشياكلي است كه در ايجاد بيماري هاي منتقل شونده به وسيله مواد غذايي نقش دارد. تک گيري وهمه گيري هاي بسياري از سويه هاي اولين بار اين ارگانيسم در ايالات متحده شناسايي شد(Riley و همکارن، 1983 ). اما موارد مهمي از همه گيري هاي ناشي از اين باكتري در سطح جهان مشاهده شده است. بر خلاف شيوع كمتر بيماري هاي اسهالي در كشورهاي توسعه يافته، همچنان اسهال هاي باكتريايي يكي از مهم ترين بيماري هاي عفوني كشورهاي در حال توسعه به شمار مي آيند.
1-1-8-3-1::علائم بيماري انتروهموراژيک اشريشياکلي:
دامنه علائم باليني آلودگي با اين سويه وسيع است و اغلب تشخيص را دشوار مي سازد. اين باكتري مي تواند ايجاد آلودگي ،(HC) بدون علامت، اسهال، اسهال خو ني، كوليت هموراژيك ترومبوتيك ترومبوسيتوپني ،(HUS) سندرم اورمي هموليتيك و مرگ كند. معمولا در ابتدا بيماري به صورت (TTP) پورپورا اسهال غيرخوني است و سپس دردهاي شكمي ايجاد مي شود (رابينسون و همکاران،2000) .در برخي از بيماران تب كوتاه مدت هم ديده مي شود . بيماري در نيمي از افراد در طي دوره اسهال بدون خون، با استفراغ و حالت تهوع همراه است. در مدت 1 تا 2 روز اسهال خو ني مي شود و دردهاي شكمي افزايش مي يابد. اين مرحله معمولا بين 4تا 10روز طول مي كشد. در موارد شديد نمونه مدفوع به صورت كاملا خوني درمي آيد و دوره اسهال طولاني تر است .HUS معمول ترين علت نقص كليوي در كودكان است كه در حدود 15 درصد موارد آلودگي با EHEC O157:H اتفاق مي افتد و تقريبا يك هفته پس از اسهال شروع مي شود. اين باكتري از طريق ترشح (STX) توكسين هاي شيگا ايجاد(HUS ) مي کند( Cliver و همکاران،2002).
2-1-8-3-1:منابع آلودگي باکتري سويه

متن کامل در سایت sabzfile.com

دیدگاهتان را بنویسید