فعاليت بدني در گروههاي لاغر، طبيعي، اضافه وزن وچاق تفاوت معنيداري مشاهده نشد. از طرف ديگر بين سطح فعاليت بدني و آمادگي قلبي- عروقي با شاخص توده بدني ارتباط معكوس معنيداري مشاهده كردند.
رحمانينيا و همكاران (1389) نيز در مطالعهاي با هدف بررسي ميزان تماشاي تلويزيون و انجام بازي‌هاي رايانه اي پسران چاق و کم وزن و تعيين رابطه آن با آمادگي جسماني، سطح فعاليت بدني و ترکيب بدني نشان داد بين ميزان تماشاي تلويزيون و انجام بازي‌هاي رايانه اي در پسران دانش آموز چاق و کم وزن تفاوت معنيداري وجود دارد به طوري که پسران چاق به نسبت پسران کم وزن اوقات بيشتري صرف تماشاي تلويزيون و انجام بازي‌هاي رايانه اي مي‌کنند. در اين مطالعه كه 482 نفر از دانش آموزان 9 تا 15 ساله مدارس دولتي (286 نفر) و غيرانتفاعي (196 نفر) مورد آزمون قرار گرفتند، محققان نتيجه گرفتند بين ميزان تماشاي تلويزيون و انجام بازي‌هاي رايانه اي و سطح فعاليت بدني، توده چربي، توده بدون چربي و شاخص توده بدني رابطه معني‌داري وجود دارد اما بين ميزان آمادگي جسماني و ميزان تماشاي تلويزيون و انجام بازي‌هاي رايانه اي رابطه معني‌داري مشاهده نشد.
در بررسي گروهي مشابه با پژوهش حاضر، محمديان و همكاران (1391)، به بررسي اثر تربيت بدني عمومي‌يک بر آمادگي جسماني و نگرش 100 نفر از دانشجويان دختر نسبت به فعاليت‌هاي حرکتي پرداختند. بر اساس نتايج آنها، بين آمادگي جسماني کلي شرکت کنندگان، قبل و بعد از گذراندن درس تربيت بدني عمومي‌يک تفاوت معني‌داري مشاهده نشد اما در مولفه‌هاي دراز و نشست و چابکي اين تفاوت معني‌دار بود.
2-2-2- پژوهشهاي صورت گرفته در خارج کشور:
در اين قسمت به بررسي پژوهشهاي مشابه صورت گرفته در خارج از كشور ميپردازيم.
در بررسي رابطه آمادگي جسماني با تركيب بدني افراد، اورتگا و همکاران23 (2007) BMI بالا را در نوجوانان با آمادگي قلبي و عروقي پايين گزارش کردند. در هر دو گروه پسران و دختران شاخص تودهبدني رابطه منفي و معنيداري را با آمادگي قلبي عروقي پايين، مستقل از سطح فعاليت آنها در اوقات فراغتشان نشان داد.
اورتگا24 (2010) نيز در پژوهش خود نتيجه اي مشابه را گزارش نمود. او نشان داد آمادگي قلبي و عروقي رابطه بين اضافه وزن و فعاليت بدني را تحت تأثير قرار داد. از اين حيث، آمادگي قلبي و عروقي به عنوان يک واسطه براي براي رابطه بين اضافه وزن و فعاليت بدني عمل ميکند. در اين مطالعه تفاوت معنيداري در زمينه رابطه بين فعاليت بدني، آمادگي جسماني و اضافه وزن بين دو جنس مشاهده نگرديد.
از طرفي فوگلوم و همکاران25 (2008) دريافتند فعاليت بدني بهتر ميتواند روايي آمادگي جسماني را توصيف کند. در اين پژوهش رابطه بين اضافه وزن و فعاليت بدني و بين فعاليت بدني با آمادگي جسماني در هر دو جنس مورد مطالعه قرار گرفت. آنها دريافتند که افرادي که از نظر جسماني فعال بوده اما داراي اضافه وزن ميباشند نميتوانند به آمادگي جسماني بالاتري برسند زيرا بين اضافه وزن و آمادگي جسماني رابطه منفي و معنيداري برقرار بود. بنابراين اضافه وزن به عنوان يک واسطه براي رابطه بين فعاليت بدني و آمادگي جسماني عمل ميکند.
لومن و همکاران26 (2008) گزارش کردند دختراني با سطح بالاي فعاليت بدني (يک استاندارد بالاتر از ميانگين) و ترکيب بدني متوسط، آمادگي جسماني بالاتري نسبت به دختران با فعاليت بدني متوسط و ترکيب بدني متوسط دارند اين در حاليست که دختراني با سطح فعاليت بدني پايين (يک انحراف استاندارد پايينتر از ميانگين) و ترکيب بدني متوسط، سطح پايينتري از آمادگي جسماني را نسبت به دختران با فعاليت بدني متوسط و ترکيب بدني متوسط نشان دادند.
مطالعات فراواني رابطه معکوس بين آمادگي جسماني و اضافه وزن را گزارش کردند (رونر و همكاران27، 2013). سوارز و سومرز28 (2011) رابطه قويتري را بين شاخص توده بدني و آمادگي قلبي و عروقي نسبت به رابطه شاخص توده بدني به آمادگي حرکتي گزارش کردند.
آيكزو و همكاران29 (2013) در پژوهشي به بررسي رابطه الگوي فعاليتي روزانه با آمادگي جسماني زنان سالمند پرداختند. نتايج اين تحقيق نشان داد زماني را كه فرد در موقعيتهاي ايستاده و راه رفتن صرف ميكند رابطه معنيداري با شاخصهاي تعادل و سرعت راه رفتن دارد در حاليكه زماني كه فرد براي نشستن صرف ميكند رابطه معكوسي با قدرت عضلاني، تعادل و عملكردهاي فيزيكي دارد.
آرا و همكاران30 (2007) نيز نتايج مشابهي را در مطالعهاي روي 1068 كودك 7 تا 12 سال كه فاكتورهاي آنتروپومتريك و آمادگي جسماني افراد شامل BMI، ظرفيت هوازي، قدرت، سرعت و انعطافپذيري مورد آزمون قرار گرفت، نشان دادند. آنها گزارش كردند سطح فعاليت بدني دختران با شيوع كمتر چاقي در آنها همراه بود. ضخامت چربي زيرپوست در گروه دختراني كه فعاليت بدني بيشتري دارند نسبت به گروهي كه فعاليت بدني كمتري دارند، به صورت معنيداري كمتر بود. آنها همچنين نتيجه گرفتند حداقل 2 ساعت فعاليت ورزشي در هفته با آمادگي جسماني بهتر و سطح چربي بدني كمتر در ارتباط است. اين محققان در اين مطالعه تأكيد كردند بين تمام شاخص‌هاي آمادگي جسماني سنجيده شده، VO2max قويترين ارتباط را با BMI و توده چربي بدن دارد.
در يافتههايي كاملا متفاوت داسيلوا و همکاران31 در پژوهشي که به منظور بررسي رابطه فعاليت بدني با پارامترهاي آمادگي جسماني و سلامتي بر روي 162 زن يائسه سنين 40 تا 65 سال انجام دادند دريافتند، بين دو گروه زنان فعال و غير فعال هيچ تفاوت معنيداري در شاخصهاي BMI، درصد چربي بدن، دور کمر، حداکثر اکسيژن مصرفي، کلسترول، قند قبل از صبحانه و فشار خون سيستوليک و دياستوليک وجود نداشت. آنها همچنين نتيجه گرفتند بين سطح فعاليت بدني و آمادگي جسماني اين زنان رابطه معني داري وجود ندارد.
آيرس و همكاران32 (2010) نيز با تحقيق بر روي 111 نوجوان 11 تا 18 ساله به بررسي شدت فعاليت ورزشي، آمادگي قلبي و عروقي و شاخص توده بدني در افراد پرداختند. نتايج بدست آمده نشان داد بين شاخص توده بدني و آمادگي قلبي و عروقي رابطه معكوس و معنيداري برقرار است. آنها همچنين بيان داشتند تنها آمادگي قلبي و عروقي با سطح فعاليت فيزيكي شديد و بسيار شديد و در كل فعاليت فيزيكي مرتبط ميباشد و سطح فعاليت بدني هيچ رابطه اي را با هيچ يك از سطوح BMI نشان نداد.
آرمسترانگ و همكاران33 (2011) نيز در نتايجي مشابه با بررسي رابطه آمادگي هوازي با ورزش، تمرينات ورزشي و فعاليت فيزيکي در دوره جواني دريافتند آمادگي هوازي افراد با افزايش سن و بلوغ بهبود مييابد اما آنها رابطه معنيداري بين آمادگي هوازي وميزان فعاليت معمول افراد مشاهده نکردند. اين در حاليست كه جکوئلين و همکاران34 (2014) به بررسي آمادگي قلبي و عروقي با ميزان فعاليت و غير فعال بودن افراد پرداختند آنها در اين مطالعه 2223 نفر از جمعيت 12 تا 49 ساله را مورد آزمون قرار دادند و گزارش کردند در هر دو گروه مردان و زنان رابطه معکوسي بين زمان غيرفعال بودن و آمادگي قلبي و عروقي افراد برقرار ميباشد.
در پژوهش ديگري كه بر روي 232 دانشجوي سويسي انجام گرفت محققان بعد از كنترل عوامل مداخلهگر دريافتند بين پيشرفت تحصيلي دانشجويان دختر با فعاليت فيزيكي و آمادگي جسماني آنان رابطه معنيداري وجود دارد در حاليكه در پسران پيشرفت تحصيلي تنها با آمادگي جسماني آنها رابطه معني‌داري را نشان داد (واك و همكاران35،2009).
دفورچ و همكاران36 (2003) در مطالعهاي دقيق، با آزمودن 3214 جوان فلاندزي دريافتند افراد چاق در فعاليتهايي كه مستلزم جابجايي وزن است شامل پرش جفت، بشين و پاشو، آزمون سرعت شاتل ران و آزمون استقامت شاتل ران عملكرد پايينتري را نسبت به گروه افرادي كه دچار چاقي نبودند نشان دادند. در مقابل افراد چاق در آزمون قدرت و هندگريپ عملكرد بهتري را نشان دادند. اوقات فراغتي را كه افراد به فعاليت فيزيكي سپري ميكردند در هر دو گروه افراد چاق و غيرچاق، برابر بود.
همانگونه كه بررسي پژوهش‌هاي مختلف نتايج مغايري را در زمينه ارتباط بين تركيب بدني، آمادگي جسماني و فعاليت بدني در سنين مختلف نشان ميدهد و با توجه به اهميت ذكرشده براي موضوع، محقق برآن است تا با انجام پژوهش حاضر ارتباط بين اين فاكتورها را دختران دانشجوي دانشگاه فرهنگيان استان سمنان مورد سنجش قرار دهد.

3-مقدمه
در سومين فصل پژوهش، فرايند روش شناختي تحقيق معرفي مي گردد. در اين فصل روش پژوهش، جامعه و نمونه آماري مورد مطالعه، حجم نمونه و روش نمونه گيري، ابزارهاي مورد استفاده در پژوهش و پايايي و روايي و نحوه کاربرد آنها مورد بررسي قرار مي گيرند. در پايان نيز به روش‌هاي آماري مورد استفاده در تجزيه و تحليل داده‌ها اشاره خواهد شد.
3-1- روش پژوهش
پژوهش حاضر يك پژوهش توصيفي – تحليلي و مقطعي بود كه به صورت ميداني اجرا گرديد.
3-2- جامعه، نمونه و روش نمونهگيري
جامعه آماري پژوهش حاضر را کليه دانشجويان دختر دانشگاه پرديس فرهنگيان الزهرا استان سمنان در سال تحصيلي 93-92 تشکيل دادند. در آغاز پژوهش از بين 245 دانشجوي دختر اين دانشگاه با توجه به معيار‌هاي پژوهش حاضر 177 نفر به صورت تصادفي و با استفاده از قرعه كشي به عنوان نمونه انتخاب شدند.
معيارهاي ورود به مطالعه شامل سلامت كامل جسمي‌و رواني با توجه به فرم سلامت دانشگاه، عدم استعمال داروهاي خاص و يا استعمال دخانيات ميباشد. دانشجويان باردار و يا كساني كه كمتر از 6 ماه از وضع حمل آنها ميگذشت از گردونه پژوهش حذف شدند.

3-3- متغيرهاي پژوهش
متغيرهاي مورد اندازهگيري پژوهش عبارتند از: شاخص توده بدني (BMI)، نسبت دور كمر به دور باسن (WHR)، تستهاي آمادگي جسماني شامل تست كوپر 12 دقيقه، تست انعطافپذيري، تست ايلينويز، تست دراز نشست و پرسشنامه بين المللي فعاليت بدني International Physical Activity Questionnaire) (IPAQ))
3-3-1- شاخص توده بدني (BMI):
در اين مطالعه جهت اندازهگيري شاخص توده بدني، وزن با لباس سبك، بدون كفش و با ترازوي ديجيتالي سكاي آلمان با 100 گرم خطا اندازهگيري شد و قد دانشجويان بدون كفش، در حاليكه پاها به هم چسبيده و پاها و شانهها و پس سر در تماس با نمايه قد سنج سكا بود، اندازهگيري گرديد.براي هردانشجو شاخص توده بدن به صورت نسبت وزن بر حسب كيلو گرم به مربع قد بر حسب متر مربع محاسبه شد.
هادوي و همكاران (1392) بيان داشتند اطلاعات بدست آمده بر اساس شاخص توده بدني بر اساس جدول زير تفسير ميشود:
جدول 3-1- تفسير شاخص توده بدني
وضعيت بدني
زنان
مردان
لاغر
19 و پايين تر
20 و پايين تر
مطلوب
24-19
25-20
اضافه وزن
30-24
30-25
چاق
30
30

3-3-2- نسبت محيط كمر به محيط باسن (WHR):
يكي از شاخص‌هايي كه جهت بررسي تركيب بدني افراد استفاده مي‌شود آزمون نسبت دور كمر به دور باسن است كه نحوه اندازه گيري آن نيز بسيار آسان است. پس از اندازهگيري محيط كمر و محيط باسن با متر نواري با يك محاسبه ساده نسبت محيط كمر به محيط باسن بدست مي‌آيد.
تفسير داده‌هاي بدست آمده با توجه به جدول ذيل انجام ميپذيرد (هادوي و همكاران، 1392):
جدول3-2- تفسير اعداد به دست آمده از نسبت محيط كمر به محيط باسن
جنسيت
سن
كم
متوسط
زياد
خيلي زياد
مرد
29-20
کمتر از 83/0
88/0-83/0
94/0-89/0
بيشتر از 94/0

39-30
کمتر از 84/0
91/0-84/0
96/0-92/0
بيشتر از 96/0

49-40
کمتر از 88/0
95/0-88/0
00/1-96/0
بيشتر از 00/1

59-50
کمتر از 90/0
96/0-90/0
02/1-97/0
بيشتر از 02/1

69-60
کمتر از 91/0
98/0-91/0
03/1- 99/0
بيشتر از 03/1
زن
29-20
کمتر از

متن کامل در سایت sabzfile.com

دیدگاهتان را بنویسید