سوب مي‌گردد [4]. با اين حال هميشه افزودن يک مکمل خاص به جيره غذايي منجر به تغيير حتمي و معني‌دار در اجزاي شيميايي ترکيب بدن نمي‌شود [4]. از سوي ديگر با توجه به اين‌که خاکستر لاشه ناشي از محتواي مواد معدني مي‌باشد، با توجه به يکسان بودن محتواي مواد مغذي دريافت شده به وسيله ماهيان همه تيمارها تفاوت در ميزان خاکستر لاشه در بين تيمارهاي آزمايشي قابل انتظار نمي‌باشد. به همين دليل در تحقيق حاضر نيز،‌ افزودن عصاره رزماري به جيره فيل‌ماهيان جوان پرورشي باعث ايجاد تغيير معني‌داري در ميزان خاکستر لاشه نشد. نتايج تحقيقات مشابه در مورد استفاده از مواد محرک رشد و سيستم ايمني نيز تاييد کننده نتايج تحقيق حاضر مي‌باشد [17،37،61،67].

4-3-5- چربي کبد
همانطورکه در جدول 4-3 مشاهده مي‌شود، ميزان چربي کبد تيمارهاي اکسي‌تتراسايکلين (16/1 ± 82/20 درصد) و g/kg1/0 عصاره رزماري (50/1 ± 79/22 درصد) به طور معني‌داري کمتر از چربي کبد در ديگر تيمارهاست (05/0< p). با توجه به يکنواختي نسبت بين چربي و پروتئين در تيمارهاي غذايي و تفاوت در ترکيب چربي کبد در تيمارهاي مختلف به نظر مي‌رسد در تيمارهاي اکسي‌تتراسايکلين و g/kg1/0 متابوليسم چربي باعث تامين بهتر انرژي شده و پروتئين در مسير اصلي سنتز پروتئين پيشرفته و ابقاء بهتر پروتئين در اين تيمارها را به همراه داشته است. در مقابل کاهش ميزان چربي کبد نشان‌دهنده تعادل مناسب چربي در جيره‌هاي غذايي و مصرف چربي در مسير توليد انرژي مي‌باشد، زيرا که مطالعات مختلف نشان داده است که ماهيان خاوياري که از غذاهاي پرچرب استفاده مي‌کنند، چربي را اکثرا در کبد و اندام‌هاي گوارشي ذخيره مي‌کنند. بر اين اساس مي‌توان گفت سطح g/kg1/0 عصاره رزماري تاثير مثبت بر راندمان مصرف غذا داشته و باعث ابقاء بهتر پروتئين و توليد پروتئين بيشتر شده است [45]. 4-4- شاخص‌هاي رشد نتايج بدست ‌آمده از آناليز داده‌هاي حاصل از زيست‌‌سنجي و شاخص هاي تغذيه‌اي ماهيان مورد آزمايش در جدول 4-4 آورده شده است. ميزان رشد و بازدهي غذايي از جمله عوامل موثر در موفقيت اقتصادي يک واحد توليدي است، اگرچه فاکتورهاي ديگر از جمله کيفيت غذاي مصرفي، درجه حرارت، اندازه ماهي و خصوصيات کيفي محيط پرورش نيزاز اهيمت فراواني برخوردار است [4]. 4-4-1- وزن اوليه هيچ‌گونه اختلاف معني‌داري از لحاظ وزن اوليه در بين ماهيان تيمارهاي پرورشي وجود نداشت (05/0< p). ماهيان با ميانگين وزني 28/5 ± 94/130 (ميانگين ± خطاي استاندارد) در بين تيمارها توزيع شدند. 4-4-2- وزن نهايي وزن نهايي ماهيان در تيمارهاي آزمايشي، فاقد اختلاف معني‌دار بود (05/0< p) (جدول 4-4). تيمارهاي اکسي‌تتراسايکلين، g/kg1و g/kg10 عصاره رزماري به ترتيب با مقدار 006/124 ± 31/1646 و 50/79 ± 12/1645 و 63/153 ± 36/1644 گرم داراي بيشترين ميانگين وزن نهايي در بين تيمارهاي مورد آزمايش بودند. کم‌ترين ميزان وزن نهايي به تيمار g/kg20 (71/36 ± 26/1515 گرم) عصاره رزماري مربوط بود. بررسي منابع نشان‌دهنده اثرات متفاوت مواد محرک سيستم ايمني بر شاخص‌هاي رشد و تغذيه فيل‌ماهيان جوان پرورشي بوده است. افزايش وزن ماهيان تغذيه شده با جيره‌هاي حاوي مواد محرک رشد و سيستم ايمني، به علت افزايش ميزان سلامتي، افزايش ميزان هضم و جذب، گسترش سطوح جذب مواد هضم شده در لوله گوارش و يا تحريک ترشح آنزيم توسط معده بوده است [37]. علاوه بر اين مواد محرک رشد و سيستم ايمني با افزايش ميزان هورمون رشد در پلاسماي خون و در نتيجه افزايش ميزان ترشح ليزوزيم در ماهيان باعث افزايش ميزان رشد مي‌شود [35]. عصاره‌هاي بدست آمده از گياهان و ادويه‌هاي مختلف از طريق اعمال اثرات آنتي‌باکتريايي بر ميکروفلور روده و هم‌چنين تحريک ترشح آنزيم‌هاي هاضمه باعث افزايش ميزان هضم و جذب پروتئين‌ها و هم‌چنين تاثير بر ميزان ترشح آنزيم‌ها در جهت تحريک رشد مي‌شود [45]، علاوه بر اين بسياري از بررسي‌هاي ديگر، بيانگير تاثير معني‌دار اين مواد بر ميزان رشد ماهيان مي‌باشد [35،37،39،61،67]. برخلاف يافته‌هاي فوق نتايج برخي بررسي‌هاي مشابه در مورد استفاده از مواد محرک سيستم ايمني و رشد در ماهيان،‌ بيانگر عدم تاثير معني‌دار اين مواد بر ميزان رشد است [17]. دياب و همکاران (2008) در بررسي‌هاي خود بر روي تاثير گياه سير (ماده محرک رشد و سيستم ايمني) بر ماهي تيلاپيا به اين نکته اشاره داشتند که استفاده کوتاه مدت از اين گياه (4 هفته)،‌ تاثير معني‌داري را بر ميزان رشد ماهيان نداشت،‌ اما با افزايش طول دوره آزمايش (8 ماه)، افزايش معني‌داري در رشد حاصل شد [27]. بنابراين با توجه به نتايج تحقيق حاضر، به نظر مي‌رسد طولاني‌تر کردن طول دوره تغذيه فيل‌ماهيان جوان پرورشي با جيره‌هاي حاوي عصاره رزماري نيز مي‌تواند باعث افزايش معني‌دار ميزان رشد در برخي از تيمارها شود. بر اساس مشاهدات به عمل‌آمده در هنگام تغذيه فيل‌ماهيان جوان پرورشي با جيره‌هاي حاوي عصاره رزماري، ماهيان مربوط به تيمار شماره 5 (g/kg20) به دليل بوي تند غذا که ناشي از وجود عصاره رزماري در آن بود، تا حدودي از خوردن آن امتناع مي‌کردند. داده‌هاي جدول 4-4 کم‌ترين ميزان رشد را در ماهيان مربوط به اين تيمار نشان مي‌دهد که مي‌تواند ناشي از اين ويژگي باشد. 4-4-3- درصد افزايش وزن بدن طبق داده‌هاي ارائه شده در جدول شماره 4-4 درصد افزايش وزن بدن ماهيان مربوط به تيمار حاوي g/kg20 عصاره رزماري(47/4 ± 78/62)، به طور معني‌داري کمتر از تيمار اکسي‌تتراسايکلين (20/4 ± 95/90) بود (05/0< p). تفاوت معني‌داري بين ديگر تيمارها از لحاظ درصد افزايش وزن بدن وجود نداشت. درصد افزايش وزن بدن در سطوح g/kg 1/0، g/kg 1 و g/kg10 عصاره رزماري از تيمار شاهد بيشتر بود. بيشترين درصد افزايش وزن بدن در بين تمام تيمارها به تيمار حاوي اکسي‌تتراسايکلين مربوط بود. اين نتايج نشان داد افزودن عصاره رزماري در سطح g/kg20 به جيره غذايي فيل‌ماهيان جوان پرورشي، نه تنها اثر مثبتي بر ويژگي‌هاي رشد نداشته است، بلکه مي‌تواند اثرات منفي داشته باشد. نتايج تحقيق اکرمي و همکاران (2011) نيز بيانگر عدم وجود اختلاف معني‌دار ميزان رشد فيل‌ماهيان تغذيه شده با سطوح مختلف اليگوساکاريد (ماده محرک رشد) بود [17]. با توجه به اينکه درصد افزايش وزن بدن نيز در واقع متاثر از وزن نهايي است،‌ مطالب ارائه شده در خصوص وزن نهايي در اينجا نيز صادق است. 4-4-4- ضريب رشد ويژه (SGR) اختلاف معني‌داري از لحاظ ضريب رشد ويژه در بين تيمارهاي پرورشي مشاهده نشد (05/0< p). طبق اطلاعات ارائه شده در جدول 4-4 بيشترين ميزان ضريب رشد ويژه در تيمار اکسي‌تتراسايکلين با ميانگين14/0 ± 26/2 درصد و بعد از آن به ترتيب در تيمارهاي g/kg 1/0، 1 و 10 عصاره رزماري مشاهده شد که از تيمار شاهد با ميانگين 36/0 ± 81/1 درصد به طور قابل توجهي بيشتر است. از ميان تيمارهاي تغذيه شده با سطوح مختلف عصاره رزماري، فيل‌ماهيان تغذيه شده با جيره حاوي g/kg 1/0 عصاره رزماري(11/0 ± 06/2)، بيشترين ضريب رشد ويژه را نشان دادند. اين در حالي است که ضريب رشد ويژه تيمار g/kg20 (11/0 ± 60/1) به دليل عدم تمايل ماهيان اين تميار به غذاي حاوي اين ميزان از عصاره و در نتيجه عدم تغذيه کافي از آن، از تيمار شاهد نيز کمتر بود. مهم‌ترين عاملي که مي‌تواند باعث اين امر شده باشد، کاهش مطلوبيت غذايي136 به دليل استفاده بيش از حد از عصاره رزماري در غذا باشد. بررسي‌هاي مشابه نيز بيانگر افزايش ميزان ضريب رشد ويژه در تيمارهاي تغذيه شده با مواد محرک رشد نسبت به گروه شاهد است [37،61،67].

متن کامل در سایت sabzfile.com

دیدگاهتان را بنویسید