دانلود پایان نامه

ﻣﯽﺷﻮد . اﺛﺮﺑﺨﺸﯽ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ریزی واﮐﻨﺶ مستقیما تعیین ﺧﻮاهد ﻧﻤﻮد ﮐﻪ آیا ریسک ﭘﺮوژه افزایش یا کاهش می یابد.
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ریزی واﮐﻨﺶ ﺑﻪ ریسک باید ﺑﺎﺷﺪ تا ریسک ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎﺷﺪ ، در ‬ﻣﻮاﺟﻬﻪ ﺑﺎ ﭼﺎﻟﺶ ﻫﺎ از ﻧﻈﺮ هزینه ها اﺛﺮ ﺑﺨﺶ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺮای موفقیت آمیز ﺑﻮدن ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎم ﺑﺎﺷﺪ ، ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ شرایط ﭘﺮوژه واﻗﻊ بینانه ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﻮرد ﺗﻮاﻓﻖ ﻫﻤﻪی ﻗﺴﻤﺖﻫﺎی درگیر ﺑﺎﺷﺪ و ﺗﻮﺳﻂ یک ﺷﺨﺺ ﻣﺴئول پذیرفته ﺷﺪه‬ ﺑﺎﺷﺪ. اﻏﻠﺐ اﻧﺘﺨﺎب بهترین واﮐﻨﺶ ﺑﻪ ریسک از میان گزینهﻫﺎی مختلف اﻟﺰاﻣﯽ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ.
2-6-6-ﻧﻈﺎرت و ﻛﻨﺘﺮل رﻳﺴﻚ :
ﺷﺎﻣﻞ ﻧﻈﺎرت ﺑﺮ رﻳﺴﻚ ﻫﺎي ﻣﻮﺟﻮد، ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ رﻳﺴﻚﻫﺎي ﺟﺪﻳﺪ، اﺟﺮاي ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻫﺎي ﻛﺎﻫﺶ رﻳﺴﻚ و‬ ارزﻳﺎﺑﻲ اﺟﺮاي اﻳﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻫﺎ ﺑﺮ روي اﻫﺪاف ﭘﺮوژه ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ.‬
شکل 2-6 فرآیند نظارت و کنترل در مدیریت ریسک پروژه را نشان می دهد.

ورودیها
ابزارها و تکنیک ها
خروجی ها
برنامه مدیریت ریسک
برنامه واکنش به ریسک
ارتباطات پروژه
تحلیل و شناسایی بیشتر ریسک
تغییرات محدوده
ممیزی های واکنش به ریسک پروژه
بازنگری های دوره ای ریسک پروژه
تحلیل ارزش کسب شده
اندازه گیری عملکرد فنی
برنامه ریزی واکنش به ریسک بیشتر
برنامه های راه حل جایگزین
اقدام اصلاحی
درخواست های تغییر پروژه
به روز آوری های برنامه واکنش به ریسک
پایگاههای داده ریسک
به روز آوری های فهرست های وارسی شناسایی ریسک

شکل 2-6 – فرآیند نظارت و کنترل در مدیریت ریسک پروژه

اﻳﻦ زﻳﺮ ﻓﺮآﻳﻨﺪ ﻫﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ و ﺑﺎ دﻳﮕﺮ ﻓﺮآﻳﻨﺪﻫﺎي ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ﭘﺮوژه ﺗﻘﺎﺑﻞ داﺷﺘﻪ و ﺣﺪاﻗﻞ در ﻫﺮ ﭘﺮوژه ﻳﻜﺒﺎر اﻧﺠﺎم ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ و ﺟﺪا ﺗﻌﺮﻳف ﻛﺮدن آﻧﻬﺎ از ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي ﺟﺪا اﻧﺠﺎمﺷﺪن آﻧﻬﺎ در ﭘﺮوژه ﻧﻴﺴﺖ .

2-7- نگاهی به پدیده آسایشگاه های سالمندان
بسیاری از مردم گمان می کنند که روش سنتی پرستاری در خانه تنها مورد برای والدین یا افراد پیر است که دیگر نمی توانند به تنهایی در خانه خود زندگی کنند. هر چند، جایگزین های بسیار دیگری برای نگهداری وجود دارند.
بسیاری از افراد مسن راه حل «پیر شدن در جای خود» را انتخاب می کنند که معمولا به سالخوردگان فعالی اشاره دارد که نه از لحاظ ابعاد ظاهری، که در حفظ سکونت گاه خود تحلیل می روند. وقتی سالخوردگان تا اواخر دهه 70 یا 80 زندگی خود، در منزل شخصی خود زندگی می کرده اند، در هنگام تغییر محل سکونت مایلند تا به سکونت گاه سابق خود نزدیک باشند. فاصله گرفتن طولانی تنها زمانی اتفاق می افتد که سالخوردگان بخواهند به فرزندان بالغ خود، برادران یا خواهران، یا دیگر خویشاوندان نزدیک خود، و یا بازگشتن به جایی که در آن بزرگ شده اند و یا مدتی طولانی در آن زندگی کرده اند، نزدیکتر شوند. سالخوردگان تغییر جا داده زمانی از این جابجایی راضی هستند که علایق مشترکی با ساکنین و یا همسایگان داشته باشند و مردمانی با محبت در اطراف آنان باشند.
تا پیش از دهه 1970 بخش خدماتی افراد مسن را به عنوان یک طبقه نیازمند به کمک در نظر نمی گرفت و حتی تخفیف فشارهای ایشان نیز به عنوان یک فعالیت خیریه شناخته نمی شد. در عین حال معافیت های مربوط به امور خیریه به این امر ارتباط داده می شد که تنها افراد مسن هستند که نمی توانند از خود بدون تحمل فشارهای مالی مراقبت نمایند و این گروه به طبقه ای نیازمند دستگیری تبدیل شدند. در دهه 1960 تلاش شده تا سالخوردگان را از شهرها به روستاها و یا نواحی حاشیه ای که آب و هوای مناسب تر و فرصت های سرگرم کننده بیشتری دارند، منتقل کنند. این امر موجب توسعه مراکز فعال پذیرش سالخوردگان، آپارتمان ها و مجتمع هایی شده که مراقبت های بهداشتی و سلامتی مختلفی را عرضه می کنند. مراکزی نظیر این فرصت منتقل شدن به محل هایی به موقعیت های نزدیک مترو یا حاشیه شهرها را به سالخوردگان ارائه می دهد که، روش زندگی مناسب بدون قربانی کردن نزدیکی به دوستان و خویشاوندان را برای ایشان فراهم می آورد.
از دهه 1970، این باور گسترش یافت که شهروندان مسن با هر پیشینه اقتصادی و اجتماعی با موانع بسیاری در برآورده ساختن نیازهای ضروری خود روبرو هستند، که مواردی همچون درآمد ناکافی و عدم توانایی از مراقبت و حرکت را در بر می گرفت. برای حمایت از این امر، تلاشهای خدماتی به سوی تهیه مکان هایی برای این افراد هدایت گشت. قانون گذاران دریافته اند که افراد مسن با مسایلی جدای مشکلات مالی همچون نیاز به سرپناهی مناسب، مراقبت های بهداشتی و پزشکی، فعالیت های مدنی، فرهنگی و سرگرم کننده و محیط پیرامونی که شرافت و استقلال آنان را حفظ نماید، روبرو هستند [59].
در بررسی نیازهای مرتبط با سالمندان می توان گفت، نیازهای مربوط به داشتن سرپناه در صورتی برآورده می شوند که سرپناه مورد نظر به طور خاصی برای مواجهه با ترکیبی از نیازهای پزشکی، عاطفی، سرگرمی، اجتماعی، مذهبی و نیازهای مشابه اینها برای افراد مسن طراحی شده باشد.
نیازهای مراقبتی بهداشتی تنها در صورتی پاسخ داده خواهند شد که سازمان یا خود برخی اشکال مراقبت را فراهم آورد و یا اینکه قراردادهایی پیوسته با سازمانها و یا اشخاص مراقب وضع نماید تا سلامتی جسمی، و در صورت لزوم، روحی ساکنین خود را حفظ کند.
نیاز به امنیت مالی در صورتی ب
رآورده خواهد شد که:
1- سازمان براساس سیاست های تاسیس خود، خواه مکتوب و خواه اینکه در عمل پیرو آن باشد، متعهد گردد که از افرادی که به هر دلیل قادر به پرداخت هزینه اقامت خود نیستند نگهداری نماید، و این عمل را از طریق استفاده از ذخایر مالی خود، یافتن سرمایه از بخشهای رفاهی محلی و یا ملی، یا سرمایه های اجتماعی از سازمانهای پشتبانی کننده و یا از محل های عمومی تامین سرمایه نماید. باید توجه داشت، 2- سازمانی که به صورتی عمل می کند تا خدماتی را با پایین ترین هزینه برای افراد مسن فراهم آورد، باید چنین هزینه هایی را به جهت بازپرداخت بدهی ها، نگه داشتن ذخایر در حد کفایت به منظور اطمینان از سلامت زندگی ساکنین، و ذخایری برای توسعه فیزیکی متناسب با نیازهای اجتماع و منابع موجود در سازمان در نظر بگیرد [55].
2-8- لزوم احداث آسایشگاه های سالمندان
دلایل بسیاری برای ایجاد آسایشگاه های سالمندان و مراکزی برای مراقبت و کنترل وضعیت سلامت ایشان وجود دارد که از آن جمله می توان به موارد زیر اشاره نمود:
1. عدم احترام به سالمندان از سوی جوانان و سایر اقشار به خصوص در جوامعی که کار کردن ارزش محسوب می شود؛
2. آهنگ سریع دگرگونی های تکنولوژیکی و تغییرات دیگر سبب شده دانش و مهارت هایی که در طول یک عمر و با تجربه طولانی برای سالمندان کسب شده به سهولت برای جوانان قابل دستیابی باشد و این امر منجر به کاهش احترام به سالمندان به عنوان پیشکسوتان یک حرفه یا مهارت می شود؛
3. خلا روانی ناشی از فقدان کارهایی که زندگی فرد را حداقل برای نیم قرن شکل می داده است. از سوی دیگر تردید نیست که پول به تنهایی ضامن استقلال، خودباوری و سلامت نیست و سالخوردگان اغلب به دلایل روان شناختی و بیولوژیکی نیز با بحران های ناشی از احساس از دست رفتن استقلال و زوال خودباوری روبرو می شوند [20].
4. با بالا رفتن سن و فرسودگی بدن مشکلات بیشتری از لحاظ فیزیکی برای افراد به وجود می آید. چنانچه طی یک بررسی نسبت زیادی از سالمندان آمریکایی، ناخوشی و مراقبت ناکافی پزشکی را به عنوان جدی ترین مشکل خود گزارش کرده اند [21].

2-9- انواع آسایشگاه های سالمندان
امروزه براساس استاندارد های معتبر3 مراکز نگهداری افراد سالمند خدمات اطلاعاتی، ارجاعی و مشاوره را در رابطه با سلامت، نگهداری، امور مالی، آموزش و استخدام و همینطور تسهیلاتی را برای سرگرم کردن اجتماعات خاصی از افراد مسن ارائه می دهند و برای بهره گیری از این خدمات و عضویت در این فعالیت ها، نیازی به سکونت در این مراکز نیست [34].
در حال حاضر گونه های متنوعی از آسایشگاه های سالمندان در سراسر دنیا مشغول به ارائه خدمات هستند. این انواع بسته به عواملی همچون نوع خدمات ارائه شده، نحوه اداره، نوع تامین هزینه و یا جذب سرمایه و … دسته بندی می شوند. می توان آسایشگاه های مزبور را به صورت زیر دسته بندی نمود:
2-9-1- مجتمع های مختص سالمندان
مجتمع های آپارتمانی، مراکز، موسسات و دیگر مراکز بازنشستگان، سکونتگاهی خصوصی و جداگانه ای را ارائه می دهند که برای سالخوردگان مستقل طراحی شده اند. این مراکز مراقبت های پزشکی را عرضه نمی کنند اما به جای آن با یک زندگی عاری از دغدغه نگهداری و تسهیلات سرگرم کننده به همراه مالکیت را فراهم می آورند، و در مورد واحدهای اجاره ای، به سالخوردگان فرصت می دهند تا با آزاد نگه داشتن دارایی های خود درآمدی اضافی داشته باشند.
2-9-2- مراکز خانه های پیش ساخته
این مراکز که با نام مراکز خانه های متحرک نیز شناخته می شوند، ساکنین دایمی و یا فصلی دارند؛ «پرندگان مهاجر»ی که تنها در زمان های خاصی از سال در این مراکز ساکن هستند. این قطعه زمین ها و یا واحدهای متحرک، که متحرک هم نیستند، به ساکنین اجاره داده شده و یا در مالکیت آنها هستند.
2-9-3- زندگی سالمندان در خانه روستایی (ECHO)4
این خانه ها، یا خانه های دست دوم و یا خانه مادربزرگ اقامت گاه هستند که در آنها سالمندان مکان زندگی خانواده دومی را در یک عمارت قابل سکونت برای یک خانواده، به همراه خانواده دیگری اشغال می کنند که ورودی جداگانه ای دارد.
این خانه ها معمولا کامل، قابل حمل و نقل، و کوچک هستند که در انتها یا کنار حیاط عمارت یک خانواده منفرد نصب می شوند تا اقامت گاه امن و مقرون به صرفه را برای افرادی که تاحد زیادی متکی به خود هستند، فراهم آورد. البته قانون نیز این اجازه ایجاد چنین منازل کم هزینه ای را برای کمک به خانواده هایی که والدین مسنی دارند که نمی توانند به طور کامل تنها زندگی کنند، داده است. ممکن است مالک اصلی عمارت و یا اینکه مستاجر سالخورده باشد.
2-9-4- خانه های اشتراکی
سازمان هایی هستند که شبکه ای از اقامت گاه های مشترک را بوجود آورده اند که در آنها سالخوردگان خانه خود را با دیگران شریک می شوند و یا اینکه در خانه دیگران به اشتراک زندگی می کنند. نیازی نیست که هم خانه ای خود مسن باشد. سازمان های حرفه ای که در زمینه اینگونه قراردادها تخصص دارند، دو بخش مختلف را برمبنای نیاز یک بخش و توانایی بخش دیگر در برآوردن آن با هم متصل می سازند. پیش از اتصال آنها موارد را شناسایی وغربالگری نموده و پس از آن نیز با پیگیری به تکمیل و تداوم اتصال کمک می کنند.
2-9-5- مراکز مراقبت دایم از بازنشستگان (CCRC)5
این مراکز به سالخوردگان تسهیلاتی مرکب از سکونتگاه، خدمات و مراقبت بهداشتی را ارائه داده و به آنان اجازه می دهند که از یک شیوه زندگی خصوصی توام با فرصت اس
تقلال و تضمین سلامت طولانی مدت لذت ببرند.
این مراکز پیشینه ای طولانی دارند؛ اساسا ریشه آنها به موسسات مذهبی و انجمن های برادری باز می گردد که در قالب نهادهای سازمانی مراقبت هایی را فراهم می نمودند، و در آنها اغلب ساکنین مجبور بودند که در مقابل برای مراقبت های سلامت دوران عمر خود کاملا در اختیار موسسه باشند. امروزه، CCRC ها زندگی افراد مسن را از طریق فراهم کردن فرصت های اجتماعی و فرهنگی و در کنار آن مراقبت های حیاتی و خدمات و سازگاری های مربوط به آن، فراهم می کنند.
در سالهای اخیر، تعداد کارهای معین شده برای CCRC ها افزایش یافته است؛ نتیجتا، بر این مراکز به عنوان ایده و موضوع کلیدی که هر نوعی از آسایشگاه های سالمندان را توسعه خواهد داد، تمرکز می شود.
در این مراکز فارغ ازهر گونه تغییر رخ داده در سلامتی افراد بر اثر گذشت زمان، مادامی که سالخوردگان در این مراکز ساکن باشند، سه نوع از خدمات در تعهد سازمان قرار خواهد داشت. این سه نوع عبارتند از:
1- زندگی مستقل، به این معنا که فرد به طور مستقل و با تکیه بر خود در اتاق، آپارتمان و یا کلبه ای روستایی زندگی می کند.
2- مددیاری زندگی که سطوحی از کمک را به ساکنین عرضه می کند، و
3- مراقبت های حرفه ای پرستاری، برای ساکنینی که سلامت آنها در حال افول است.
این نوع مراکز به

متن کامل پایان نامه ها در سایت sabzfile.com

دیدگاهتان را بنویسید